ฉันคือแก้ว ใครๆก็คิดว่าฉันบอบบาง...
 
 
 
 
 
ฉันไม่ได้บอบบาง ฉันเป็นแก้วที่หนากว่าแก้วปกติ เป็นแก้วที่ทนทาน
 
 
 
 
 
เมื่อทำฉันหลุดมือไปครั้งหนึ่ง ฉันหล่นกระแทกพื้น เสียงดังกังวาลไปทั่วแต่ฉันไม่เป็นอะไร ฉันยังสบายดี
 
 
 
 
 
ไม่มีร่องรอยความเสียหายเกิดกับฉัน แต่ฉันก็เจ็บ
 
 
 
 
 
คนที่ทำฉันหลุดมือคิดโล่งอกที่ฉันไม่เป็นอะไร แล้วจำไว้ว่าแค่ทำฉันตก2-3ทีไม่ทำให้ฉันเป็นอะไร
 
 
 
 
 
เขาจำไว้แบบนั้นว่า2-3ทีไม่เป็นอะไร แต่เมื่อทำหล่นครั้งที่2 ครั้งที่3 ครั้งที่4 เขาก็คิดแบบตอนที่ทำหล่นครั้งแรก
 
 
 
 
 
ว่า... "ทำตกแค่2-3ทีไม่เป็นอะไรหรอก"
 
 
 
 
 
แต่ใครจะรู้ล่ะ ฉันเริ่มมีรอยร้าว เริ่มมีเศษแก้วเล็กๆหลุดออกมาจากฉัน เขาไม่สนใจ เพราะ...
 
 
 
 
 
"ทำตกแค่2-3ทีไม่เป็นอะไรหรอก"
 
 
 
 
 
ใช่แล้ว ฉันยังไม่เป็นอะไรหรอก หรือเป็นนะ?
 
 
 
 
 
ครั้งที่5 ครั้งที่6 ครั้งที่7 ครั้งที่8 กี่ครั้งแล้วที่เขาทำฉันหล่นลงมา
 
 
 
 
 
เสียงกระทบพื้นดัง "ตึง" "เก๊ง" "ปัง" เริ่มไม่ทำให้เขารู้สึกอะไรแล้ว
 
 
 
 
 
เพราะว่า  "ทำตกแค่2-3ทีไม่เป็นอะไรหรอก"
 
 
 
 
 
"เพล้ง!"
 
 
 
 
 
.........................
 
 
 
 
 
ในที่สุด ฉันที่เคยเป็นแก้วที่มีความหนาและทนทานก็แตกออกจากกัน และกระจัดกระจายบนพื้น
 
 
 
 
 
เขายืนมองฉันที่แตกเป็นเสี่ยงๆ อย่างนึกเสียดาย ก่อนจะเก็บรวมรวมเศษแก้วขึ้นมา
 
 
 
 
 
"ทำไมฉันไม่รักษามันให้ดี" มันควรจะเป็นคำพูดที่ออกมาจากปากของเขา แต่เขาดันรู้บางอย่างเข้า
 
 
 
 
 
เขาใช้กาวแปะเศษแก้วที่กระจัดกระจายเต็มพื้น และรวบรวมมันจนกลับมาเป็นแก้วแบบเดิม
 
 
 
 
 
แต่เขาก็ได้รู้ว่า ถึงเขาจะบรรจงประกอบมันแค่ไหนมันก็ไม่กลับมาเป็นเหมือนเดิม
 
 
 
 
 
ฉันที่ถูกประกอบขึ้นใหม่ให้เหมือนเดิมนั้น... ไม่ได้เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว
 
 
 
 
 
ฉันมีแต่รอยร้าวและคราบกาวเหนอะหนะ บางส่วนก็บิดเบี้ยวไม่มีเค้าเดิม
 
 
 
 
 
ทั้งๆที่เคยคิดว่าฉันบอบบางแท้ๆ
 
 
 
 
 
ทั้งๆที่ฉันเองก็เป็นแก้วแท้ๆ
 
 
 
 
 
ทำไมถึงคิดว่าฉันจะไม่เป็นอะไร
 
 
 
 
 
เพราะคิดว่า  "ทำตกแค่2-3ทีไม่เป็นอะไรหรอก"
 
 
 
 
ฉันไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว
 
 
 
 
 
...............
 
 
 
 
 
แล้วถ้าจริงๆแล้วฉันคือจิตใจของใครซักคนล่ะ?
 
 
 
 
 
..............
 
 
 
 
 
เธอเคยทำแก้วที่เรียกว่าจิตใจของใครหล่นหรือเปล่าล่ะ?
 
 
 
 
 
หล่นแล้วเป็นอย่างไรบ้าง? มันแตกหรือไม่แตกล่ะ?
 
 
 
 
 
แล้วถ้ามันไม่แตก เธอจะปะคองมันไว้อย่างดีหรือเปล่า? เธอกลัวมันจะแตกไหม?
 
 
 
 
 
ถ้าแก้วนั้นแตกแล้วเธอจะทำอย่างไร?
 
 
 
 
 
แล้วเธอยอมไหมถ้ามีคนมาทำแก้วที่เรียกว่าจิตใจของเธอแตก?
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

โอ๊ยชอบอ่ะ ฮืออออ

#3 By S h e R i on 2014-11-07 08:50

ถ้าคอมเมนท์ในเอ็กซ์ทีนมันมีให้ดาวได้นี่กดไปแล้วนะจริงๆ ถถถถถถถถ @ryuusaki

#2 By G-sHiGeRu on 2014-11-04 22:11

เป็นอะไรที่ดีมาก เค้าขอนับถือเลย
เรื่องของจิตใจ ไม่ว่าอะไรก็ตาม ต่อให้แสดงออกมาว่าเข้มแข็ง หรือทนทานมากแค่ไหน มันก็มีขีดจำกัดด้วยกันทั้งนั้น
น่าเบื่อนะ กับประโยคที่ว่า "แค่ 2-3 ครั้ง มันไม่เป็นอะไรหรอก"
คนที่ทำหล่น จะไม่มีวันได้เข้าใจถึงความรู้สึกตอนที่ตกหล่นลงไป หรือเริ่มมีรอยร้าว จนกว่าจะตกมาเป็นฝ่ายที่ถูกทำหล่นบ้าง
ใช่ ครั้งแรกๆมันคงจะไม่เป็นอะไรหรอก จนกระทั่งมันร้าวหนักๆแล้วแตกเป็นเสี่ยง
กระดาษที่ยับยู่ยี่หรือถูกฉีกขาด จะรีดหรือจะเอามารวมกันใหม่ยังไง ถามว่ามันเรียบแบบเดิมมั้ย
แก้วที่ตกแตก เอามาติดกาว จะเหนียวเหนอะสักแค่ไหน มันจะเป็นแก้วรูปทรงเดิมได้อีกใช่มั้ย
#เม้นต์ยาวทำไมมม #อินเกินโทษๆ
แต่ดีใจที่มีคนคำนึงถึงเรื่องนี้ คือสุดยอดมาก Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

#1 By マーイ on 2014-11-04 19:57